Pracujący silnik pod wpływem spalania mieszanki paliwowo-powietrznej wydziela ogromne ilości ciepła. Ciepło to jest elementem niepożądanym ponieważ zwiększa się wtedy możliwość przegrzania elementów lub zatarcia silnika. Dlatego tez stosuje się rozwiązania mające na celu maksymalne chłodzenie silnika.
W mniejszych motocyklach, gdzie pojemność skokowa jest mała a prędkości obrotowe nie są wysokie stosuje się chłodzenie powietrzem. Polega ono na tym, ze pęd motocykla umożliwia jednocześnie przepływ powietrza miedzy poszczególnymi elementami silnika, które z kolei oddają mu ciepło. Aby dodatkowo zwiększyć powierzchnie chłodząca zdecydowano się na rozwiązanie wzorowane na radiatorze. Do cylindra i głowicy przymocowane są żeberka które kilkakrotnie zwiększają powierzchnie wymiany ciepła z otoczeniem. W przypadku większych monocyklów, gdzie pojemności skokowe przewyższają 250ccm konieczne jest zastosowanie dodatkowego chłodzenia w postaci chłodnicy. Chłodnica jest to element zwiększający powierzchnie wymiany ciepła. Jednak aby efektywność była jeszcze wyższa , wokół cylindra i głowicy krąży płyn chłodzący lub olej który następnie zgodnie z prawami fizyki przemieszcza się do punktu o niższej energii – do chłodnicy. Tam zostaje on schłodzony poprzez przepływająca strugę powietrza (rzadziej wentylator) a następnie znów oddany do obiegu cylinder – głowica.
Copyright @ 2010 Motoryzacja